« عسل چيست؟ »
عسل ماده شيرين و غليظي است که توسط زنبوران عسل از شهد گل گياهان جمع آوري شده و تغيير شکل مي يابد و سپس در داخل سلولهاي مومي کندو ذخيره مي شود.
بطور مختصر مراحل تبديل شهد به عسل عبارتند از تبخير فعال وغير فعال آب، افزودن بزاق زنبور عسل شامل اينورتاز (Invertase)، دياستاز (Diastase)، گلوکزاکسيداز(Glucose Oxidase)، پرولين (Proline) و استيل کولين (Acetylcholine a.o) a.o مي باشد.
زنبوران به شهد، آنزيمي به نام اينورتاز، ساکاراز مي افزايند که باعث تغييرات شيميايي مهمي شده و در نتيجه قند بيشتري نسبت به شهد بدون آنزيم توليد مي کنند.
عسل علاوه بر گلوکز و فروکتوز (حدود 70 درصد وزن خشک عسل) داراي قندها، آمينواسيدها، مشتقات معدني، استيل کولين، مواد ضدباکتري، آنزيمها، ويتامين ها و نيز ساير مشتقات گياهي است. با توجه به ترکيبات پيچيده عسل نميتوان آن را با قندهاي معمولي مقايسه نمود.
عسلهاي تک گل (يکنواخت)
مي توان با روش هايي زنبورها را طوري تربيت کرد که فقط از يک گياه خاص (مثلا اقاقيا يا آويشن) شهد جمع آوري کنند. عسل تهيه شده از اين روش با نام همان گل مشخص مي شود.
در اين روش با بکار بردن روش هاي خاص زنبورها عطر اين گياه را تشخيص داده و از ميان چند گل که بطور همزمان گل داده اند، گل مورد نظر را شناخته و فقط از آن عسل جمع آوري مي کنند.
عسل درماني:
خواص اثبات شده داروئي عسل در علم پزشکي به شرح زير است:
1- خواص ضد باکتريايي و آنتي بيوتيکي و همچنين خاصيت ضد التهابي عسل.
2- گلوکز و فروکتوز عسل سريعا جذب شده و به انرژي تبديل مي شوند.
3- اعمال کبد را فعال کرده و در دفع سموم (دتوکسکشين) از کبد مؤثر است.
4- حرکات و ترشحات روده را بهبود مي بخشد.
عسل داراي يک اثر ملين بوده و ترشحات روده ها را تحريک مي کند. فشار اسمزي بالا، وجود ترکيبات معطر و استيل کولين باعث بروز اين اثرات مي شود.
« ساير خواص مفيد عسل طبيعي »
- عسل و حافظه: از نظر علمي صمغ موجود در عسل نمي گذارد جدار عروق سفت شود، جدار عروق را نرم نگه مي دارد و در نتيجه مواد غذايي بهتر به مغز و اعصاب مي رسد و مطالب بهتر در حافظه مي ماند و کمتر به دست فراموشي سپرده مي شود. از طرفي ويتامين D موجود در عسل اعمال بين کلسيم و فسفر را تنظيم مي کند، و در نتيجه اعصاب کار خود را خوب انجام مي دهند.
- عسل و انرژي: عسل به علت داشتن گلوکز و فروکتوز باعث توليد انرژي سريع (سوختن گلوکز) و طولاني (سوختن فروکتوز) مي گردد. اين قندها بدون هضم اوليه جذب مي شوند و از طريق عروق خوني که ديواره روده ها را پوشانده وارد جريان خون شده سپس از طريق وريد باب وارد کبد مي گردند و در آنجا به گليکوژن تبديل مي شوند. اين ماده توسط بدن براي توليد انرژي بکار مي رود. مصرف مرتب عسل براي تقويت قواي جنسي و درمان نا تواني هاي آن بسيار مؤثر است؛ که از عسل با روش هاي مختلف و با ترکيب با عصاره گياهان مؤثر در درمان اين ناتوانيها مي توان بهره گرفت.
- عسل و طول عمر: عسل عمر را طولاني کرده و به تقويت اعضاء و احشاء بدن مي پردازد، خستگي را برطرف مي کند. در افزايش نيروي جواني و قدرت بدني دخالت مستقيم دارد. عسل قادر است راديکالهاي آزاد را خنثي کند. راديکالهاي آزاد نتيجه و پس مانده فعاليت و کار سلولهاي بدن است. آنها وقتي که با سلولهاي سالم روبرو مي شوند آنها را به شدت آزار مي دهند و مانع از فعاليت طبيعي و سالم سلول مي شوند.
- ماسک هاي زيبايي با عسل: عسل نقش مهمي در حفظ و تجديد جواني بازي مي کند. خانمها مي توانند با تهيه ماسکهايي با عسل خالص يا عسل مخلوط با زرده تخم مرغ و خامه ترش به نسبت مساوي بر زيبايي و شادابي پوست خود بيافزايند. مي توان با عسل انواع ماسکها براي تبديل پوست هاي خشک به چرب و معمولي تهيه کرد که بسيار مؤثر است.
رنگ عسل نيز مانند ساير ويژگي هاي آن بسيار متغير است. عسل طبيعي تقريبا از بي رنگ، زرد نخودي تا قهوه اي تيره متغير است.
به طور کلي رنگ و طعم به يکديگر وابسته اند به طوريکه عسل هاي روشن طعم ملايم و عسل هاي تيره طعم تند دارند. عسل بر حسب اينکه متعلق به کدام منطقه و کدام گل باشد رنگش متفاوت است؛ و به همين دليل روي طعم عسل نيز تاثير دارد. طعم عسل بيشتر قضاوتي نظري است، ممکن است بسياري از طعم هاي عسل که در يک منطقه جالب و خوب تلقي مي شوند در منطقه ديگر ناپسند باشند.
« عسل با موم »
موم ماده اي غير قابل هضم و بدون خاصيت موثر بوده، ضمن آنکه انواع داروهايي که زنبور جهت درمان در طول سال مصرف مي نمايد در لايه هاي موم رسوب مي کند. لذا مصرف عسل با موم به هيچ وجه توصيه نمي شود در حاليکه مصرف کننده وجه قابل توجهي را براي موم که خاصيت غذايي ندارد پرداخت مي نمايد.
« شکرک زدن عسل طبيعي »
شکرک زدن ( رس شدن ، کريستاليزه شدن عسل ، Grandulated Honey):
آنچه که در اصطلاح « شکرک زدن » مي گويند و به خاطر وجود کلمه شکر در ذهن تقلبي بودن عسل را تداعي مي کند، چيزي جز پديده « بلور شدن » يا « کريستاليزاسيون » نيست.
عسل به علت درصد بالاي مواد قندي که دارد در واقع يک ماده جامد است که تحت شرايط بسيار شکننده اي بصورت مايع قرار دارد. اين ماده اشباع شده قندي ( گلوکز، فروکتوز و مالتوز) بايد در واقع جامد باشد، ولي به طور اتفاقي مايع است. به همين دليل به محض اينکه شرايط مطلوب شود اين تغيير فيزيکي يعني شکرک زدن، پديدار مي گردد.
متاسفانه اين موضوع به حدي تاثير سوء در ذهن مصرف کنندگان ايجاد کرده است که از يک طرف مشکل بزرگي را براي توليد کننده در جريان عرضه به بازار و از طرف ديگر براي مصرف کنندگان از نظر طبيعي بودن عسل مايع به وجود آورده است. بايد توجه داشت که شکرک زدن و خاصيت تبلور عسل، دليل عدم مرغوبيت آن نيست و بعضي افراد به غلط عسل بلوري شده را مصنوعي يا تقلبي مي دانند.
عوامل اصلي شکرک زدن عسل:
1- درجه حرارت محيط:حرارت 14 درجه مطلوب ترين دما براي تبلور است. در حرارت کمتر يا بيشتر عسل ها از آزمايش شکرک زدن سربلند بيرون مي آيند. معمولا عسل در فريزر شکرک نمي زند. دماي بالاي 15 درجه نيز بهمين ترتيب مانع تبلور آن مي شود.
2- دياستاز: دياستازها که فقط در عسل طبيعي وجود دارد باعث تبلور عسل مي شوند.
3- آب: مقدار آب عسل در متبلور شدن آن تاثير دارد. آنچه از عسل متبلور مي شود گلوکزهيدرات است و مقدار گلوکزهيدرات هم بستگي به مقدار آب دارد. بهمين دليل عسل هاي مرطوب مازندران به خاطر درصد آب زودتر، و عسل هاي کوهستان هاي طالقان و ... بسيار ديرتر شکرک مي زنند.
4- مقدار گلوکز: مقدار گلوکز عسل با خاصيت تبلور رابطه مستقيم دارد. هر چه گلوکز در عسل بيشتر باشد زودتر شکرک مي زند. عسل آفتابگردان با گلوکز بسيار بالا پس ازسه هفته تا يک ماه متبلور مي شود. در مقابل عسل هايي که گلوکز کمتر دارند مانند عسل اقاقيا شايد تا چهار سال شکرک نزنند.
بطور کلي همه عسل هاي خالص شکرک مي زنند ولي مدت لازم براي شکرک زدن عسل هاي مختلف با هم فرق مي کند.
به ياد داشته باشيم...
o عسل حاصل از گلوکز خالص شکرک نمي زند ولي عسل مرغوبي هم نيست.
o عسلي که شکرک نزند شايد خالص يا ناخالص باشد.
o عسلي که شکرک بزند حتما خالص است.
« عسل و بيماريها »
- عسل و بيماري قلبي: عسل به دليل داشتن گلوکز که سهل التجزيه و انرژي زاست، تاثير بسيار مهمي روي عضلات قلب در انواع بيماري هاي قلبي دارد و از طرفي باعث تحريک و تقويت قلب، گشاد شدن رگها مي شود. همچنين عسل جريان خون را افزايش مي دهد، فشار خون را تنظيم کرده و از سکته قلبي جلوگيري مي نمايد.
عسل به کمک دياستازهايش چربي هاي اطراف قلب را آب مي کند. به همين دليل مصرف آن به سالخوردگان و بيماران قلبي توصيه مي گردد. مصرف يک ليوان شربت عسل ولرم ( عسل محلول در آب ميوه ) قبل از خواب براي درمان بي خوابي بيماران قلبي بسيار مناسب است.
- عسل و بيماري هاي دستگاه گوارش و روده: عسل در بکار انداختن دستگاه گوارش بسيار مفيد است؛ باعث کاهش اسيدهاي اضافه معده مي گردد. عسل به عنوان دارو براي درمان زخم معده، ورم معده و روده مؤثر است. به علت داشتن آهن و منگنز به هضم غذا کمک کرده و ترشح شيره معده را به حالت طبيعي برمي گرداند . دردهاي معده را از بين مي برد.
اسيدهاي درون عسل به ويژه اسيد فرميک با تخمير و ترشي روده مبارزه کرده در درمان و عفونت هاي روده بسيار مؤثز است. براي بيماران گوارشي بهتر است دو ساعت قبل از ناهار يا ناشتا و سه ساعت بعد از شام با مخلوط آب گرم مقداري عسل مصرف کنند.
- عسل و ضعف اعصاب: مشاهدات باليني ثابت کرده عسل براي اعصاب مفيد مي باشد. بيخوابي، سردرد و ناتواني را در اين نوع بيماريها کاهش داده و ناتواني عصبي را از بين مي برد و سيستم اعصاب مرکزي را تقويت مي کند.
- عسل و درمان بيماري هاي کبدي: کبد سموم باکتري ها را خنثي مي کند و گليکوژن عامل اصلي مبارزه با سموم باکتري هاست؛ با توجه به اينکه مصرف عسل ذخيره گليکوژن کبد را افزايش مي دهد؛ مي توان به اهميت عسل در افزايش قدرت کبد در مبارزه با ميکروب ها پي برد.
- عسل و کليه: عسل بهترين ضد عفوني کننده مجاري ادرار است. اگر مخلوط با آب مقطر تغذيه شود باعث زياد شدن ادرار، رفع تشنگي و خرد شدن سنگ کليه و مثانه مي شود. مصرف 3 بار در روز عسل با روغن زيتون و آب ليمو، جهت سنگ کليه مفيد است. مصرف عسل به مقدار 100 گرم و سپس 50 گرم در روز باعث روشن شدن ادرار شده و باسيلها را از بين مي برد.
- عسل و خون: عسل تنش و کنش بسيار زنده و مثبتي روي ميزان هموگلوبين خون دارد و باعث افزايش آن خواهد شد.
- عسل و چشم: عسل عامل شفاء در سوختگي هاي مخصوص چشم، آماس و التهاب چشم و درمان شبکوري است. عسل همچنين عامل شفاي بيماري هاي ناشي از کمبود ويتامين A و B است.
- عسل و ريه: عسل در درمان ريه بسيار مؤثر است. شربت عسل را براي از بين بردن سرفه و خلط سينه مسلول نافع است. عسل بهترين دارو براي درمان سل و فشار خون است.
- عسل و زخمها: عسل در درمان زخم ها، سوختگي ها و دندان درد بسيار مؤثر است. عسل لثه ها را محکم و دندان را سفيد مي کند. اگر چاي با عسل نوشيده شود براي جلوگيري از پوسيدگي دندان بسيار مفيد و مؤثر است. عسل در افراد داراي حساسيت (آلرژي) هاي مختلف بسيار مفيد است.
- عسل و پوست: عسل اثر شفا بخشي بسيار روي پوست داشته و به پوست نيرو مي بخشد. از جمله اينکه پوست را نرم و سفت مي کند. عسل خواص جذب سريعي دارد؛ به همين دليل ترشحات پوستي را جذب و به بافت هاي پوششي غذا مي رساند. عسل ناهمواري هاي پوستي را صاف مي کند و زخم هاي پوستي حتي عميق و جدي را بسيار زود بهبود مي بخشد.
- عسل و کودکان: عسل يک غذاي بسيار مفيد براي کودکان است و در رشد آنها تاثير بسزايي دارد؛ بهتر است عسل به جاي شکر در غذاي کودکان استفاده شود مشروط بر آنکه ميزان آن از 3 قاشق چاي خوري در روز بيشتر نباشد. ضمنا مصرف عسل براي کودکان زير يک سال توصيه نمي شود؛ بدليل آنکه عسل ممکن است در ايجاد بيماري موتولسيم در کودکان زير يک سال مؤثر باشد، ولي کودکان بالاتر از يک سال در مقابل اين بيماري ايمن هستند. عسل در درمان بيماري هاي کودکان از قبيل کم خوني، اسهال، شب ادراري، برفک دهان و گلو درد مفيد و مؤثر است.
خواص ضد باکتري و ميکروبي عسل: عسل حاوي مواد ضد ميکروبي است و هيچ نوع ميکروبي قادر به رشد در آن نيست و اين عامل ضد ميکروبي، تشعشع اتمي آن است. به عبارتي ديگر عسل داراي تشعشع راديواکتيو مي باشد و چنانچه به نحو احسن نگهداري شود براي مدت طولاني سالم مي ماند.قوي ترين ميکروب ها در عسل ياراي مقاومت ندارند. بايک آزمايش ساده مي توانيد مقداري ميکروب خطرناک را با عسل مخلوط کنيد؛ با اينکه عسل يک ماده غذايي است و بايستي محيط خوبي براي پرورش ميکروب ها باشد، نه تنها ميکروب در آن رشد نمي کند بلکه بزودي هم ازبين ميرود.عسل آب درون باکتري ها را جذب مي کند و سبب مي شود که باکتري نتواند زندگي عادي خود را ادامه دهد و رشد و تکثير يابد. عسل مانند بعضي از آنتي بيوتيک ها داراي يک خاصيت باکتريواستاتيک است.خواص ضد قارچ عسل:عسل به علت داشتن خاصيت ضد قارچي هيچ گاه فاسد نمي شود و از پاکترين مواد غذايي است که هميشه مي توان به سلامتي آن اطمينان داشت؛ به دليل داشتن اسيد فرميک ترش نشده کپک نمي زند و تغيير ماهيت نمي دهد.خواص ضد عفوني:عسل باعث ضد عفوني زخمها مي شود و ميکروب ها را مي کشد و مانع عفونت مجدد آن مي گردد. انسان مي تواند از خاصيت ضد عفوني عسل براي زخمها مخصوصا زخم دهان و عفونت ها و غرغره با آن جهت اورام گلو استفاده نمايد.
|
+| نوشته شده توسط
ifenton در دوشنبه دوم دی 1387
|
